ستاره دمشق

از توی خرابه‏های شام، صدای یه کودک به گوش می‏رسید. همه اونایی که در میون اسرا بودن، می‏دونستن که این صدای رقیه، دختر کوچک امام حسینه. اون حالا از خواب بیدار شده بود و سراغ پدرش رو می‏گرفت. او انگار خواب پدرش رو دیده بود...

لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت

 لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت

 لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت

لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت

 لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت لعنت

هشت و جهنم

مردي در عالم رويا فرشته اي ديد که در يک دستش مشعل و در دست ديگرش سطل آبي گرفته بود و در جاده اي روشن و تاريک راه مي رفت.

 مرد جلو رفت و از فرشته پرسيد: اين مشعل و سطل آب را کجا مي بري

، فرشته جواب داد: مي خواهم با اين مشعل بهشت را آتش بزنم و با اين

سطل آب جهنم را خاموش کنم. آن وقت ببينم چه کسي واقعا خدا را دوست دارد!

شخصي را به جهنم مي بردند . در راه بر مي گشت و به عقب خيره
مي شد . ناگهان خدا فرمود : او را به بهشت ببريد . فرشتگان
پرسيدند چرا ، پروردگار فرمود : او چند بار به عقب نگاه کرد ...
او اميد به بخشش داشت.

دوست دارم خــــــــــــــدا

آقا علي ابن موسي الرضا رو تبريگ ميگم.

ايشالله حاجت روا باشيد و دراين روز ازصاحب اين روزيه عيدي خوب بگيريد.

ببخشيد نبودم شرمنده ديراومدم اما سرشار ازعشق و براي ديدار شما اومدم.

دلم حسابي براتون تنگيـــــــده بود.

وقتي كامنتهاي پر مهرتون روخوندم نميدونيد چه حالي شدم .

با خودم تصميم گرفتم هرطورشده براي ميلاد امام رضا در خدمتتون باشم.

با شما بودن حسي داره كه نميشه ازش به سادگي گذشت.

كه فردا صبح مي آيي

تمام ارزوهايم

                                                         مناجات شب قدر

 بگذار تا بميرم در اين شب الهي

ورنه دوباره آرم رو روي روسياهي

 چون رو كنم به توبه، سازم نوا و ندبه

چندان كه باز گردم گيرم ره تباهي

 چون رو كنم به احياء، دل زنده گردم اما

دل مرده مي‏شوم باز با غمزه گناهي

 گرچه به ماه غفران بسته است دست شيطان

بدتر بود ز ابليس اين نفس گاه گاهي

 اي كاش تا توانم بر عهد خود بمانم

شرمنده‏ام ز مهدي وز درگهت الهي

 تا در كفت اسيرم قرآن به سر بگيرم

چون بگذرم ز قرآن اُفتم به كوره راهي

 من بندگي نكردم با خويش خدعه كردم

ترسم كه عاقبت هم اُفتم به قعر چاهي

 با اينكه بد سرشتم با توست سرنوشتم

دانم كه در به رويم وا مي‏كني به آهي

 اي نازنين نگارا تغيير ده قضا را

گر تو نمي‏پسندي تقدير كن نگاهي

 دل را تو مي‏كشاني بر عرش مي‏كشاني

بال ملك كني پهن از مهر روسياهي

 دل را بخر چنان حُر تا آيم از ميان بُر

بي عجب و بي تكبّر از راه خيمه گاهي

 امشب به عشق حيدر ما را ببخش يكسر

جان حسين و زينب بر ما بده پناهي

 آخر به بيت زينب بيمار دارم امشب

از ما مگير او را جان حسن الهي

 در اين شب جدايي در كوي آشنايي

هستم چنان گدايي در كوي پادشاهي

التماس دعــــــــــــــــــــا

يــــــــــا عــــــلي